از حضرت صادق عليه السلام نقل شده كه نقش خاتم آن جناب ( الحمد لله العلى ) بود از حضرت ابو الحسن نقل شده كه نقش انگشترى آن جناب اين بود : ( خوار و تبهكار است كشنده‌ى حسين بن على عليه السلام ) ابن عصام از كلينى . . . از حضرت باقر عليه السلام نقل مىكند كه فرمود پدرم على بن الحسين هر گاه به ياد يكى از نعمتهاى خدا بر خود مىافتاد به سجده ميرفت بهر آيه‌اى كه داراى سجده بود ميگذشت ، سجده ميكرد از هر ناراحتى كه بيمناك بود يا حيله بازى كه حيله‌گرى برايش نموده بود آسوده ميشد سجده ميكرد پس از نمازهاى واجب نيز به سجده مىافتاد هر گاه اصلاح بين دو نفر مينمود نيز سجده ميكرد به همين جهت اثر سجده در تمام اعضاى سجده آن جناب ديده ميشد و او را سجاد از همين رو ميگفتند . كلينى از حضرت باقر ( ع ) نقل نموده كه فرمود برآمدگيهائى در محلهاى سجده پدرم بوجود مىآمد كه در هر سال دو مرتبه آن را قطع ميكرد در هر بار پنج پينه قطع مينمود به همين جهت ايشان را ( ذو الثفنات ) « 1 » ميگفتند . صدوق در امالى و معانى الاخبار از حضرت رضا نقل نموده كه فرمود نقش انگشترى حضرت حسين « إِن اللَّه بالِغ أَمْرِه » بود و حضرت على بن الحسين انگشترى پدر را بانگشت مينمود . در قرب الاسناد از باقر عليه السلام است كه فرمود نقش انگشترى پدرم « العزة لله » بود . در كشف الغمه از ابو عمر زاهد نقل مىكند كه در كتاب يواقيت نوشته شيعه على بن الحسين را سيد العابدين مينامند از اين جهت بود كه زهرى در خواب ديد دستش آغشته برنگ حنا است ، چنين تعبير كردند كه تو گرفتار يك خون خطا خواهى شد زهرى در آن موقع فرماندار از طرف بنى اميه بود . مردى را كيفر نمود در آن حال از دنيا رفت از اين پيش آمد چنان ناراحت گرديد كه فرار كرد و بيابان‌نشينى را اختيار نمود داخل غارى شد و

--> ( 1 ) پينه‌اى كه روى زانوان شتر مىبندد هنگامى كه روى زمين ميخوابد